کتاب «غروب آفتاب کلتیک» نوشته دبلیو. بی. ییتس، مجموعهای از داستانهای عامیانه و رازآلود است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر جوهر فرهنگ ایرلند را به تصویر میکشد و بر جنبههای ماوراءالطبیعه زندگی در ایرلند، از جمله پریها، ارواح و داستانهای اسطورهای این کشور، تمرکز دارد. ییتس از تجربیات شخصی خود و داستانهایی که شنیده بود، الهام گرفته و آنها را با تأملاتش درباره هنر، اعتقادات مردم و ماهیت واقعیت ترکیب کرده است. در ابتدای کتاب، ییتس آرزوی خود برای خلق دنیایی کوچک پر از عناصر زیبا و مهم فرهنگ ایرلند را بیان میکند؛ همچنین تلاشهای خود برای گزارشبرداری از داستانهایی که شنیده و مشاهده کرده است را توصیف میکند. او پادی فلین، راوی سالخورده و جذابی را معرفی میکند؛ فلین داستانهایی درباره رویارویی با پریها و رویدادهای عجیب را روایت میکند و بر اعتقادات گسترده مردم ایرلند به ماوراءالطبیعه تأکید میکند. ییتس همچنین درباره موضوعاتی مانند اعتقاد و عقلانیت غیرمنطقی تأمل کرده و روایتی ارائه میدهد که هم خودزندگینامهمحور است و هم درخشش داستانهای جادویی کلتیک را در خود جای داده است؛ این کار زمینهساز بررسیهای خلاقانهای درباره میراث فرهنگی ایرلند شده است.