«Ідэі дабра і зла» У. Б. Ейтса — гэта зборнік эсэ, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаецца мноства тэм, у тым ліку паэзія, сімвалізм і прырода папулярнай літаратуры, што адлюстроўвае глыбокую зацікаўленасць Ейтса ірландскай культурай і літаратурай, калі ён асэнсоўвае перасячэнне мастацтва і грамадства. Эсэ маюць глыбока філасофскі характар: у іх абмяркоўваецца не толькі эстэтыка паэзіі, але і духоўныя ды культурныя наступствы літаратуры. У пачатку кнігі аўтар звяртаецца да паняцця «папулярнай паэзіі» і разважае пра свой ранейшы досвед у межах таварыства «Маладая Ірландыя». Ейтс успамінае дыскусіі пра ірландскіх паэтаў, выказваючы адначасова і захапленне іх творчасцю, і крытычнае ўсведамленне розніцы паміж яе рамантычнай прывабнасцю ды мастацкімі вартасцямі. Ён фармулюе жаданне стварыць новы стыль паэзіі, які адпавядаў бы ірландскаму досведу і адрозніваўся ад англійскіх уплываў, адначасова прызнаючы цяжкасці фарміравання самабытнай культурнай літаратурнай ідэнтычнасці. Гэтае ўступленне стварае аснову для даследавання Ейтсам глыбейшых філасофскіх прынцыпаў мастацкага выяўлення і яго сувязі з нацыянальнай ідэнтычнасцю, паказваючы складанае ўзаемадачыненне паміж творчасцю і фальклорам, палітыкай ды духоўнасцю.