‘Facundo’ van Domingo Faustino Sarmiento is een essay dat in 1845 werd gepubliceerd tijdens zijn ballingschap in Chili. Het werk bestudeert de conflicten in Argentinië na de onafhankelijkheid, gezien door de lens van beschaving versus barbaarsheid. Sarmiento beschrijft het leven van Juan Facundo Quiroga, een militaire leider en gouverneur van een provincie, terwijl hij tevens de heerschappij van Juan Manuel de Rosas kritiseert. Het essay verkent de diepe culturele verschillen tussen de stedelijke en landelijke gebieden van Argentinië, tussen Europese idealen en de werkelijkheid in Latijns-Amerika. De inhoud van dit essay heeft tot op de dag nog invloed op debatten over nationale identiteit in heel Latijns-Amerika.