Domingo Faustino Sarmiento’nun “Facundo” adlı eseri, 1845 yılında Şili’de sürgünde iken yayımlanmış bir denemedir. Eser, bağımsızlıktan sonraki Arjantin’in çatışmalarını “medeniyet ile vahşilik” arasındaki karşıtlık açısından incelemektedir. Sarmiento, aynı zamanda bir gaucho askeri lideri ve eyalet valisi olan Juan Facundo Quiroga’nın hayatını anlatırken, Juan Manuel de Rosas’ın yönetimini de eleştirir. Bu deneme, Arjantin’in kentsel ve kırsal bölgeleri arasındaki derin kültürel farklılıkları, Avrupa idealleri ile Latin Amerika gerçekleri arasındaki çelişkileri de ortaya koyar; günümüzde hâlâ Latin Amerika genelinde tartışılmaya devam eden ulusal kimlik konularını şekillendiren bu faktörler, eserin önemini daha da artırmaktadır.