‘De geïnfecteerde met cholera: Na haar dood’ van Alexandros Papadiamantes is een verzameling kortverhalen die postuum werden gepubliceerd en zijn geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk bestaat uit een boeiend verhaal dat zich richt op thema’s als ziekte, verlatenheid en de veerkracht van de menselijke geest. De verteller vertelt hoe ze te maken kreeg met cholera en hoe haar gemeenschap onverschillig bleef tijdens deze crisis. Het verhaal wordt verteld door een oudere vrouw die terugblikt op haar pijnlijke ervaringen tijdens een uitbraak van cholera in Athene. Ze beschrijft levendig hoe ze zich eenzaam voelde toen haar man en broer haar in tijden van nood achterlieten, zodat ze met hun pasgeboren kind alleen moest overleven. Uiteindelijk vindt ze troost in een onverwacht moment van verbinding met bekende gezichten in de kerk. Dit eerste deel van het verhaal legt de toon voor een uitgebreide beschouwing van sociale dynamieken en menselijke emoties in tijden van tegenslagen, waardoor lezers worden meegevoerd in de intieme strijd van de personages.