A. R. Uithemning «Zaburdan xristiancha foydalanish» asari XX asr boshlarida yozilgan teologik tadqiqotdir. Ushbu matn xristian ibodati doirasida, ayniqsa Zaburni talqin qilishda qiynalishi mumkin bo‘lgan oddiy dindorlar uchun Zaburning ahamiyati va qo‘llanilishini tushunishga qo‘llanma bo‘lib xizmat qiladi. Muallif Zabur xristian e’tiqodining ajralmas qismi ekanini ta’kidlash uchun tarixiy va aqidaviy asoslardan foydalanadi; unda madh, ibodat va insoniy tajriba mavzulari ifodalangan bo‘lib, ular ibodat qiluvchilarning qalbiga chuqur ta’sir qiladi. Asar boshida Uithem Zaburni yahudiy an’analari bilan uzviyligini ta’kidlagan holda, uni xristian liturgiyasi va shaxsiy taqvosining markaziy unsuri sifatida tanishtiradi. U Zaburning tarixiy kontekstini bayon qiladi va uning xristian e’tiqodi hamda ibodatidagi dolzarbligini ta’kidlaydi; Zabur insoniyatning Xudoning vahiyiga munosabatini qanday ifodalashini qayd etadi. Uithem, shuningdek, Zaburning she’riy tabiati va zamonaviy o‘quvchilardan madaniy jihatdan uzoqligi sababli uni talqin qilish bilan bog‘liq qiyinchiliklarni ham e’tirof etadi. O‘z tahlili orqali u bu tafovutni bartaraf etish hamda xristian an’anasi doirasida Zaburni ruhiy oziqa va yo‘l-yo‘riq manbai sifatida yanada chuqurroq qadrlashga undashni maqsad qiladi.