J. L. Heibergning “Udvalgte Digtninger” asari XIX asr oxirida yozilgan tanlangan she’rlar to‘plamidir. Asar turli she’riy shakl va mavzularni qamrab olib, asosan lirik ifoda orqali insoniy holat, ma’naviyat va ekzistensial savollar haqidagi mulohazalarga e’tibor qaratadi. To‘plamning boshlanishida “En Sjæl efter Døden” (“O‘limdan keyingi ruh”) nomli apokaliptik komediyadagi dramatik dialog taqdim etiladi. Birinchi pardada vafot etgan kishining ruhi Avliyo Pyotr bilan hajviy ohangda suhbatlashib, o‘z o‘limi va narigi dunyoning mohiyati borasidagi hayrat hamda ishonchsizligini ifodalaydi. Ruh yer yuzidagi xulq-atvoriga asoslanib, jannatga loyiq ekanini ta’kidlaydi, Avliyo Pyotr esa uni o‘z xatti-harakatlari va e’tiqodlari haqida mulohaza yuritishga undaydi va nihoyat, Masih hayotini qayta izchil bosib o‘tadigan ziyoratga otlanishni buyuradi. Dialog hazil va falsafaga boy bo‘lib, axloq, najot va ma’naviy mukofotga bo‘lgan umidlar mavzularini o‘rganadi hamda she’rlar to‘plamining qolgan qismi uchun teran, ayni paytda ko‘ngilochar ohangni belgilaydi.