«Menschen im Krieg» Андрэаса Лацка — гэта зборнік з шасці навел, напісаных у 1917 годзе падчас Першай сусветнай вайны. Пішучы падчас аднаўлення пасля цяжкай траўмы, атрыманай за восем месяцаў знаходжання ў ваенным шпіталі, Лацка адлюстроўвае жыццё і смерць на фронце Ізонца праз узаемазвязаныя гісторыі. Кніга адразу набыла міжнародны поспех і была перакладзена больш чым на пятнаццаць моў, але неўзабаве была забаронена ва ўсіх ваюючых краінах. За гэтую магутную антываенную працу аўтар быў паніжаны ў званні аўстра-венгерскай арміяй.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: de.wikipedia.org/wiki/Menschen_im_Krieg