«انسانها در جنگ» اثر آندریاس لاتسکو مجموعهای از شش داستان بلند است که در سال ۱۹۱۷، در جریان جنگ جهانی اول، نوشته شدهاند. لاتسکو این اثر را در حالی نوشت که پس از هشت ماه بستری بودن در بیمارستان نظامی، از آسیب روحی شدید بهبود مییافت و در داستانهایی بههمپیوسته، زندگی و مرگ در جبههٔ ایزونتسو را به تصویر میکشد. این کتاب بلافاصله به موفقیتی بینالمللی دست یافت و به بیش از پانزده زبان ترجمه شد، اما خیلی زود در همهٔ کشورهای درگیر جنگ ممنوع گردید. ارتش اتریش-مجارستان، نویسنده را بهخاطر این اثر قدرتمند ضدجنگ تنزل درجه داد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: de.wikipedia.org/wiki/Menschen_im_Krieg