„Menschen im Krieg” autorstwa Andreasa Latzko to zbiór sześciu nowel napisany w 1917 roku podczas I wojny światowej. Pisząc podczas rekonwalescencji po ciężkiej traumie, po ośmiu miesiącach spędzonych w szpitalu wojskowym, Latzko ukazuje życie i śmierć na froncie nad Isonzo poprzez powiązane ze sobą opowieści. Książka odniosła natychmiastowy międzynarodowy sukces, przetłumaczona na ponad piętnaście języków, lecz została niezwłocznie zakazana we wszystkich państwach wojujących. Autor został zdegradowany przez armię austro-węgierską za to potężne dzieło antywojenne.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Menschen_im_Krieg