“The Seven Lamps of Architecture” van John Ruskin is een uitgebreid essay dat in mei 1849 werd gepubliceerd. Ruskin presenteert zeven principes die goede architectuur definiëren en betoogt dat de technische vooruitgang sinds de Renaissance de spirituele levenskracht van de architectuur had verminderd. Hij verdedigt de middeleeuwse gotische architectuur als de meest waarachtige vorm en pleit voor eerlijk vakmanschap, natuurlijke ornamentiek en handmatige bouw boven industriële methoden. Het werk hielp de idealen van de neogotische beweging te verwoorden en werd een populair succes; later werd het uitgebreid tot zijn driedelige “The Stones of Venice”.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Seven_Lamps_of_Architecture