„Siedem lamp architektury” Johna Ruskina to obszerny esej opublikowany w maju 1849 roku. Ruskin przedstawia siedem zasad definiujących dobrą architekturę, argumentując, że postęp techniczny od czasów renesansu osłabił jej duchową żywotność. Uznaje średniowieczną architekturę gotycką za najprawdziwszą formę, opowiadając się za uczciwym rzemiosłem, naturalną ornamentyką i ręcznym wykonawstwem zamiast metod przemysłowych. Dzieło pomogło uchwycić ideały ruchu odrodzenia gotyku i odniosło sukces komercyjny, a później rozrosło się do jego trzytomowego dzieła „The Stones of Venice”.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Seven_Lamps_of_Architecture