‘William Blake: Een kritisch essay’ van Algernon Charles Swinburne is een literaire kritiek die aan het einde van de 19e eeuw werd geschreven. Het boek biedt een diepgaande beschouwing van het leven en werk van de visionaire dichter en kunstenaar William Blake en belicht zijn unieke bijdragen aan de kunst en de literatuur. De auteur put uit Blakes minder bekende ontwerpen en gedichten om de diepgang van zijn genialiteit en de moeilijkheden die hij tijdens zijn leven ondervond om erkenning te krijgen, te verhelderen. Aan het begin van het essay worden Blakes leven en nalatenschap geïntroduceerd, waarbij de nadruk ligt op zijn strijd tegen conventionele opvattingen over kunst en poëzie. Swinburne schetst een levendig beeld van Blake als een gepassioneerde en onconventionele figuur wiens ideeën hun tijd vaak vooruit waren. Hij staat stil bij Blakes diepe en soms chaotische spiritualiteit, zijn revolutionaire artistieke uitingen en de complexe relaties die hij onderhield met andere kunstenaars en critici van zijn tijd. Het verhaal bereidt de lezer voor op een diepgaandere verkenning van Blakes lyrische en profetische geschriften en maakt duidelijk dat zijn werk veel meer omvat dan een oppervlakkige interpretatie zou kunnen doen vermoeden.