Aljernon Charlz Suinbernning “Uilyam Bleyk: Tanqidiy esse” asari XIX asr oxirida yozilgan adabiy tanqiddir. Kitob uzoqni ko‘ra bilgan shoir va rassom Uilyam Bleykning hayoti hamda ijodini har tomonlama o‘rganib, uning san’at va adabiyotga qo‘shgan o‘ziga xos hissasini yoritadi. Muallif Bleykning kamroq ma’lum bo‘lgan naqshlari va she’rlariga tayanib, uning dahosi teranligini hamda hayotlik chog‘ida e’tirof qozonishda duch kelgan qiyinchiliklarini ochib beradi. Essening boshlanish qismida Bleykning hayoti va merosi tanishtirilib, uning san’at va she’riyatga oid an’anaviy qarashlarga qarshi kurashi ta’kidlanadi. Suinbern Bleykni g‘oyalari ko‘pincha o‘z davridan ilgarilab ketgan, ehtirosli va noan’anaviy shaxs sifatida jonli tasvirlaydi. U Bleykning teran va ba’zan tartibsiz ruhiyatini, inqilobiy badiiy ifodalarini hamda o‘z davrining boshqa san’atkorlari va tanqidchilari bilan o‘rnatgan murakkab munosabatlarini aks ettiradi. Bayon Bleykning lirik va bashoratli asarlarini yanada chuqurroq o‘rganish uchun zamin hozirlaydi va uning ijodida yuzaki talqin ko‘rsatishi mumkin bo‘lganidan ancha ko‘proq mazmun borligiga ishora qiladi.