Algernon Charles Swinburne’ün “William Blake: A Critical Essay” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir edebî eleştiridir. Kitap, vizyoner şair ve sanatçı William Blake’in yaşamının ve eserlerinin kapsamlı bir incelemesini sunar; sanat ve edebiyata özgün katkılarını öne çıkarır. Yazar, Blake’in daha az bilinen tasarımlarına ve şiirlerine dayanarak dehasının derinliğini ve yaşadığı dönemde tanınırlık kazanmakta karşılaştığı güçlükleri aydınlatır. Denemenin açılışı Blake’in yaşamını ve mirasını tanıtır; sanat ve şiirdeki yerleşik beklentilere karşı verdiği mücadeleyi vurgular. Swinburne, Blake’i fikirleri çoğu zaman çağının ilerisinde olan tutkulu ve alışılmadık bir figür olarak canlı bir biçimde betimler. Blake’in derin ve kimi zaman kaotik tinselliğini, devrimci sanatsal ifadelerini ve döneminin diğer sanatçıları ve eleştirmenleriyle sürdürdüğü karmaşık ilişkileri ele alır. Anlatı, Blake’in lirik ve peygamberane yazılarının daha derinlemesine incelenmesine zemin hazırlar ve eserinde yüzeysel bir yorumun düşündürebileceğinden çok daha fazlası olduğunu belirtir.