«Orazioni» Ады Негры — гэта зборнік прамоў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Кніга разважае пра жыццё і спадчыну Алесандрыны Равіцы — жанчыны, якая прысвяціла сябе сацыяльнай справядлівасці і ўзвышэнню маргіналізаваных слаёў грамадства. Сваімі ўражлівымі дзеяннямі, у тым ліку заснаваннем школ і дапамогай бедным, Равіца ўвасабляе чалавечую стойкасць і спачуванне. У пачатку «Orazioni» раскрываецца глыбокі ўплыў Алесандрыны Равіцы на сваю супольнасць: апісваецца яе змрочная сустрэча з пахавальнай працэсіяй у Мілане. Апавяданне перадае яе непахісны дух і адданасць, калі яна моўчкі ідзе следам за возам з целам невядомага нябожчыка, звязваючы ўласнае пачуццё страты з усеагульным смуткам людзей. Негры задае тон партрэту Равіцы як увасаблення высакароднасці і сілы, спалучаючы яе чалавечнасць з глыбокім разуменнем грамадскіх пакут, а таксама важнасці ўвагі да чужога болю і яго змякчэння. Гэты выразны вобраз вызначае тэму спагады і сацыяльнай адказнасці, якая праходзіць праз увесь твор.