Ada Negri’nin “Orazioni” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış konuşmaların bir derlemesidir. Kitap, toplumsal adalet ve toplumda dışlananların desteklenmesi için kendini adayan Alessandrina Ravizza’nın hayatını ve mirasını ele alır. Okullar kurmak ve yoksullara yardım etmek gibi etkili eylemleriyle Ravizza, insanın dirençliliğini ve şefkatini sembolize eder. “Orazioni”nın başlangıcı, Milano’da bir cenaze töreniyle yaşadığı o anı anlatarak Alessandrina Ravizza’nın topluluğu üzerindeki derin etkisini vurgular. Anlatı, isimsiz bir ölünün tabutunu sessizce takip eden Ravizza’nın azimli ruhunu ve adanmışlığını yansıtır; onun kaybı hissi, halkın ortak üzüntüsüyle birleşir. Negri, Ravizza’yı hem zarafet hem de güç sembolü olarak tasvir ederken, onun insanlığını toplumsal acıların derinliği ve başkalarının acılarının giderilmesinin önemiyle bütünleştirir. Bu güçlü imgeler, eserin genel teması olan şefkat ve sosyal sorumluluk duygusunu pekiştirir.