„Zupa“ Jun’ichiro Tanizaki to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść skupia się na życiu młodych bohaterów, z szczególnym akcentem na centralnego postacią – Soichi – oraz jego romans z Miyoko. Narracja dotyka tematów miłości, społecznych oczekiwaniach i osobistych trudności, z którymi muszą stawić czoła bohaterowie w ramach swoich relacji i w środowisku, w którym żyją. Na początku powieści czytelnik poznaje Soichi, który wyruszający pociągiem z Numazu do Tokio przeżywa intensywne emocje i oczekiwania, czekając na przybycie Miyoko. Scena wyraźnie oddaje atmosferę pociągu, interakcje różnych postaci oraz myśli Soichi o swojej przeszłej chorobie i uczuciach do Miyoko. Gdy on wyobraża sobie ich ponowne spotkanie i rozmyśla o rozwijającej się miłości, jego entuzjazm jest wyczuwalny, mimo społecznych komplikacji i rodzinnych konfliktów pomiędzy nimi. Ten początek stwarza idealne podstawy do dogłębnego eksplorowania tematów miłości, tożsamości i wpływu środowiska na relacje pomiędzy ludźmi w ramach ich osobistych historii.