Lisieuxlik Avliyo Tereza tomonidan yozilgan «Soeur Thérèse de l'Enfant-Jésus et de la Sainte Face» XIX asr oxirida yaratilgan ruhiy avtobiografiyadir. Ushbu asar monastirda yashovchi karmelit rohibasi Tereza Martinning hayoti va mulohazalarini bayon qiladi; u Xudo bilan munosabatini, bolalikdagi kechinmalarini va qisqa umri davomida orttirgan ruhiy anglamlarini ifodalashga intiladi. Hikoyada uning Isoga bo‘lgan muhabbati va avliyolik sari yo‘li samimiy tasvirlanib, kamtarlik, Xudoga ishonch hamda sodda, bolalarcha imonning go‘zalligi mavzulariga e’tibor qaratiladi. «Histoire d'une âme» asarining boshlanish qismida Tereza o‘z qissasini yozishga undagan sabablarni bayon qiladi va hayotini shakllantirgan Xudoning marhamatlarini baham ko‘rish istagini ta’kidlaydi. U ilk bolaligini, jumladan, onasi bilan mustahkam rishtalarini va oilasiga bo‘lgan chuqur mehrini eslaydi. Tereza xotiralari orqali Xudodan olgan sodda, ammo teran anglamlarini, masalan, Xudo yaratgan olamda har bir insonning o‘ziga xos o‘rnini qadrlashni alohida ta’kidlaydi. Ushbu kirish qismi uning ruhiy sayohatini yanada chuqurroq o‘rganish hamda hayotiy tajribalaridan olgan shaxsiy va samimiy saboqlarini bayon etish uchun zamin yaratadi.