«Soeur Thérèse de l'Enfant-Jésus et de la Sainte Face» святой Тэрэзы з Лізьё — гэта духоўная аўтабіяграфія, напісаная ў канцы XIX стагоддзя. У гэтым творы распавядаецца пра жыццё і разважанні Тэрэзы Мартэн, манахіні-кармэліткі, якая жыла ў кляштары і імкнулася выказаць свае адносіны з Богам, успаміны пра дзяцінства і духоўныя адкрыцці, набытыя ёю на працягу кароткага жыцця. У апавяданні інтымна паказана яе любоў да Езуса і шлях да святасці; асноўная ўвага надаецца тэмам пакоры, даверу да Бога і прыгажосці простай, дзіцячай веры. Пачатак «Histoire d'une âme» знаёміць з матывамі Тэрэзы, якая пісала сваю гісторыю, падкрэсліваючы жаданне падзяліцца Божай міласэрнасцю, што сфарміравала яе жыццё. Яна разважае пра сваё ранняе дзяцінства, у тым ліку пра моцную сувязь з маці і глыбокую любоў да сваёй сям’і. Праз свае ўспаміны Тэрэза падкрэслівае простыя, але глыбокія ісціны, якія атрымала ад Бога, напрыклад разуменне ўнікальнай ролі кожнага чалавека ў Божым стварэнні. Гэтая ўступная частка стварае аснову для больш глыбокага разгляду яе духоўнага шляху і асабістых, шчырых урокаў, якія яна вынесла са свайго жыццёвага досведу.