‘Essays Before a Sonata’ van Charles Ives is een verzameling essays die aan het begin van de 20ste eeuw zijn geschreven en dienden als programmatie voor zijn tweede pianoconcerto, getiteld ‘Concord, Mass., 1845’. In deze essays wordt de relatie tussen muziek en de filosofische ideeën van Amerikaanse transcendentalisten als Ralph Waldo Emerson, Nathaniel Hawthorne en Henry David Thoreau verkend. Er wordt geanalyseerd hoe hun gedachten de composities van Ives hebben beïnvloedd en worden de diepe verbindingen tussen muziek, kunst en de menselijke ervaring benadrukt. De inleiding tot dit werk biedt een uitgebreide kennismaking met Charles Ives als innovatieve componist wiens revolutionaire muzikale concepten vooruitliepen op hun tijd en het spirit van het transcendentalisme weerspiegelen. Ives stelt dat de essays bedoeld zijn om de thema’s van zijn concerto te verhelderen en lezers uit te dagen om na te denken over hoe muziek complexe emoties en filosofische concepten kan uitdrukken. Hij stelt vragen over de aard van muziek, haar emotionele invloed en hoe subjectieve ervaringen kunnen worden verwoord door geluid. Dit voorbereidende gedeelte zet daarmee de toon voor een diepgaande ontdekking van zowel Ives’ muzikale ideeën als de filosofische concepten die erachter liggen, en spoort de lezer aan om met reflectie te gaan lezen.