„Eszeje przed sonatą” autorstwa Charlesa Ivesa to zbiór esejów napisanych na początku XX wieku i służących jako informacje przybliżające treść drugiej sonaty dla fortepianu Ivesa, noszącej nazwę „Concord, Mass., 1845”. Książka eksploruje związki między muzyką a filozoficznymi ideami amerykańskich transcendentalistów, takich jak Ralph Waldo Emerson, Nathaniel Hawthorne i Henry David Thoreau, analizując, w jaki sposób ich myśl wpłynęła na kompozycje Ivesa, oraz podkreślając głębokie powiązania między muzyką, sztuką a ludzkim doświadczeniem. Wstęp do tej publikacji daje dokładny obraz Charlesa Ivesa jako innowacyjnego kompozytora, których rewolucyjne muzyczne koncepcje przewyższały swój czas i odzwiercały ducha transcendentalizmu. Ives sam stwierdził, że esejów te pisano z zamiarem wyjaśnienia tematów swojej sonaty oraz zachęcenia czytelników do zastanowienia się nad tym, w jaki sposób muzyka może wyrazić złożone emocje i filozofie. Autor postawia pytania o naturę muzyki, jej wpływ na emocje ludzkie oraz o możliwości wyrażania subiektywnych doświadczeń za pomocą dźwięku. Ten wstęp skutecznie przygotowuje czytelnika do dogłębnego zrozumienia muzycznych koncepcji Ivesa oraz filozoficznych idei, na których one opierają się, zachęcając go do refleksyjnego podejścia podczas lektury kolejnych esejów.