„Esilio” Ady Negri to zbiór wierszy napisanych na początku XX wieku. Prace te dotyczą tematów samotności, tęsknoty i egzistencjalnych rozmyślań, często wyrażonych za pomocą barwnej i emocjonalnej obrazowości. Wiersze zagłębiają się w ludzkie doświadczenia, skupiając się na poczuciu izolacji, poszukiwaniach tożsamości oraz wyzwaniach, z którymi musi stawić czoła człowiek. Wstęp do zbioru ma ponury ton – pierwszy wiersz od razu wywołuje poczucie uwięzienia i tęsknoty. Opisuje kobietę zwąaną „Sorella Anna”, która jest uwięziona i błaga o ratunek, choć ten może nigdy nie nadejść. Surowe emocje zawarte w tych wersach wywołują silne poczucie tęsknoty i rozpaczy, gdy bohaterka czeka, uwięziona w czasie i ciszy. Taka atmosfera tęsknoty i duchowego zmagania od razu wskazuje na różnorakie refleksje nad życiem i istnieniem, które rozwiną się dalej w całym zbiorze.