‘Kleine gedichten’ van Robert Walser is een verzameling korte verhalen en andere literaire werken die werden geschreven in de vroege 20ste eeuw. De teksten reflecteren thema’s als individualiteit, samenleving en de schoonheid van simpele momenten, meestal door een contemplatieve verteller. De verhalen gaan vaak in op de innerlijke gedachten en verlangens van de personages, waardoor we een rijke en intieme kijk krijgen op hun ervaringen. In het begin van de verzameling schrijft de verteller een brief aan een bewonderaar, waarin hij zijn onconventionele aard en onbehagen met maatschappelijke normen beschrijft. Hij weigert humoristisch het verzoek om een afspraak te maken en legt uit dat hij de eenvoud en authenticiteit van het leven buiten de gepolijste salons van de sociale elite prefereert. Dit zet de toon voor de volgende verhalen, die een gevoel van heimwee en introspectie overdragen en dagelijkse ervaringen beschrijven – zoals een pauze onder een appelboom of reflecties over de schoonheid in de natuur. De eerste teksten laten al zien dat er aandacht wordt besteed aan de tegenstellingen tussen maatschappelijke verwachtingen en persoonlijke verlangens, waardoor er ook dieper wordt ingegaan op existentiële thema’s.