«Il ferro» Габрыэле Д’Анунцыё — драма ў трох актах, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. Дзеянне п’есы разгортваецца ў заняпалай тасканскай віле, якая навявае адчуванне і пышнасці, і меланхоліі; у цэнтры — персанажы, ахопленыя эмацыйнымі ўзрушэннямі і напружанымі сямейнымі адносінамі. Ключавой фігурай апавядання з’яўляецца Мортэла — глыбока рэфлексіўная маладая жанчына, якая змагаецца са сваімі пачуццямі да адчужанай маці і айчыма Герарда Ісмеры, адначасова сутыкаючыся з тэмамі памяці, ідэнтычнасці і тугі. У пачатку драмы гледачам адкрываецца кранальная сцэна: Мортэла разважае пра сваё жыццё і самаадчуванне на фоне трагічнага мінулага яе сям’і. У размове са сваёй спадарожніцай Ля Рандзінэ праз іх дыялог раскрываюцца розныя тэмы кахання, шкадавання і настальгіі. Гэтая пачатковая сцэна стварае напружаную атмасферу: псіхічны стан Мортэлы здаецца хісткім, што намякае на яе нявырашаныя пачуцці, звязаныя з сямейнымі сувязямі, і злавесную прысутнасць мінулага гора. Прыбыццё Герарда Ісмеры азначае важны паваротны момант, раскрываючы пласты стрыманых эмоцый, якія ствараюць аснову для далейшага разгортвання драмы.