La Gioconda
Пра гэту кнігу
«Джаконда» Габрыэле Д’Анунцыа — трагедыя, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. Дзеянне п’есы разгортваецца на фоне Фларэнцыі, а сярод яе персанажаў — Лучыа Сэтала, Сільвія Сэтала і Ларэнца Гадзі; у творы закранаюцца тэмы кахання, мастацтва і змрочнага мінулага. У цэнтры аповеду — Лучыа, мастак, які аднаўляецца пасля небяспечнага для жыцця здарэння, а таксама адносіны, звязаныя з яго мінулым і сучаснасцю, асабліва з постаццю па імені Джаконда. У пачатку трагедыі сцэна дэталёва апісваецца, ствараючы атмасферу гармоніі і глыбокіх эмацыйных падтэкстаў. У першай сцэне з’яўляюцца Сільвія Сэтала і Ларэнца Гадзі, якія абмяркоўваюць выздараўленне Лучыа і свае надзеі на яго вяртанне да творчасці, разважаючы пра ўплыў перажытай ім траўмы. Сільвія змагаецца са сваімі пачуццямі, калі Лучыа пачынае зноў адчуваць смак да жыцця і мастацтва, а таксама намякаецца на нявырашаныя супярэчнасці з Джакондой — былой каханай, якая па-ранейшаму мае над ім уладу. Пралог узаемадзеянняў задае тон драматычным сутыкненням і эмацыйным барацьбам, якія разгорнуцца далей, прадказваючы непазбежны канфлікт паміж каханнем, памяццю і мастацкімі памкненнямі.
Заўвагі
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/La_Gioconda_(play))
