Gabriele D’Annunzioning “La Gioconda” asari XX asr boshlarida yozilgan tragediyadir. Pyesa Florensiya manzarasi fonida kechadi va qahramonlar tarkibiga Lucio Settala, Silvia Settala hamda Lorenzo Gaddi kiradi; unda sevgi, san’atkorlik va ta’qib qiluvchi o‘tmish mavzulari chuqur yoritiladi. Voqealar hayotiga xavf solgan hodisadan so‘ng tiklanayotgan san’atkor Lucio hamda uning o‘tmishi va buguni bilan chirmashib ketgan munosabatlar, xususan, Gioconda ismli siymo atrofida rivojlanadi. Tragediya boshida sahna sinchiklab tasvirlanib, uyg‘unlik va chuqur hissiy kechinmalar hukmron bo‘lgan muhitni ifodalaydi. Dastlabki sahnada Silvia Settala va Lorenzo Gaddi Lucioning tiklanishi, uning ijodga qaytishidan umidlari haqida suhbatlashadilar hamda boshdan kechirgan ruhiy jarohatlarining ta’sirini mushohada qiladilar. Lucio hayot va san’atga qayta uyg‘ona boshlarkan, Silvia o‘z tuyg‘ulari bilan kurashadi; bu esa Lucio ustidan hanuzgacha hukmronlik qilayotgan sobiq mahbubasi Gioconda bilan bog‘liq hal etilmagan ziddiyatlarga ishora qiladi. O‘zaro suhbatlarning muqaddimasi oldinda yuz beradigan dramatik to‘qnashuvlar va hissiy kurashlar ohangini belgilaydi hamda sevgi, xotira va badiiy intilish o‘rtasidagi muqarrar to‘qnashuvdan darak beradi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/La_Gioconda_(play))