کتاب «شخصیت انسانی و بقای آن پس از مرگ جسمانی» نوشتهٔ اف. دابلیو. اچ. مایرز، یک اثر علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این متن به پرسشهای ژرف پیرامون وجود انسان میپردازد و بهویژه بر این موضوع تمرکز دارد که آیا شخصیت انسانی میتواند فراتر از مرگ جسمانی نیز وجود داشته باشد. مایرز قصد دارد پدیدههای مرتبط با این موضوع را بررسی و بهصورت نظاممند تحلیل کند و از رویکردی علمی برای مطالعهٔ روح و آگاهی انسان دفاع میکند. مایرز در آغاز اثر، این تناقض را مطرح میکند که بشریت پژوهش علمی مدرن را دربارهٔ پرسش حیاتی بقای روح پس از مرگ به کار نگرفته است؛ موضوعی که برای درک وجود انسان اهمیت اساسی دارد. او بهطور خاص بر ضرورت بررسی دقیق ماهیت شخصیت تأکید میکند و بر این باور است که باورهای سنتی و خرافات، این پژوهش را از حوزهٔ علم جدا نگه داشتهاند. مایرز از طریق کاوشهای خود، زمینه را برای بحثی مفصل دربارهٔ این موضوع فراهم میکند که چگونه جنبههای گوناگون تجربهٔ انسانی ــ مانند رؤیاها، هیپنوتیزم و پدیدههای روانی ــ ممکن است به درکی عمیقتر از آگاهی اشاره کنند؛ درکی که از واقعیت فیزیکی فراتر میرود.