„Osobowość człowieka i jej przetrwanie po śmierci cielesnej” F. W. H. Myersa to publikacja naukowa napisana pod koniec XIX wieku. Tekst zgłębia fundamentalne pytania dotyczące ludzkiej egzystencji, koncentrując się szczególnie na tym, czy osobowość człowieka może istnieć poza granicami śmierci fizycznej. Myers podejmuje próbę zbadania i systematycznej analizy zjawisk związanych z tym zagadnieniem, opowiadając się za naukowym podejściem do studiów nad ludzką duszą i świadomością. Na początku dzieła Myers przedstawia paradoks polegający na tym, że ludzkość nie zastosowała nowoczesnych metod naukowych do kluczowego pytania o przetrwanie duszy po śmierci — kwestii mającej zasadnicze znaczenie dla zrozumienia ludzkiej egzystencji. Szczególnie podkreśla potrzebę rygorystycznego zbadania natury osobowości, sugerując, że tradycyjne wierzenia i przesądy wyłączyły to zagadnienie z obszaru nauki. W toku swoich rozważań Myers przygotowuje grunt pod szczegółową analizę tego, jak różne aspekty ludzkiego doświadczenia — takie jak sny, hipnoza i zjawiska parapsychiczne — mogą wskazywać na głębsze rozumienie świadomości wykraczające poza rzeczywistość fizyczną.