«Самагубства: сацыялагічнае даследаванне» Эміля Дзюркгейма — сацыялагічная праца, апублікаваная ў 1897 годзе. Гэты наватарскі твор разглядае самагубства не як індывідуальны ўчынак, а як сацыяльную з’яву, сфарміраваную калектыўнымі сіламі. Дзюркгейм вылучае чатыры тыпы самагубстваў на падставе сацыяльнай інтэграцыі і маральнага рэгулявання, паказваючы, як такія фактары, як рэлігія, сямейны стан і эканамічныя ўзрушэнні, уплываюць на ўзровень самагубстваў у розных грамадствах. Яго высновы аспрэчваюць традыцыйнае разуменне, дэманструючы, што нават самае асабістае рашэнне адлюстроўвае шырэйшыя сацыяльныя плыні.