„Samobójstwo: studium socjologiczne” Émila Durkheima to publikacja naukowa z dziedziny sociologii, wydana w 1897 roku. To pionierskie dzieło analizuje samobójstwo nie jako indywidualny akt, lecz jako zjawisko społeczne, determinowane kolektywnymi siłami. Durkheim wyróżnia cztery typy samobójstwa na podstawie poziomu integracji społecznej i norm moralnych, pokazując, jak takie czynniki jak religia, stan ślubny oraz gospodarcze perturbacje wpływają na wskaźniki samobójstwa w różnych społeczeństwach. Jego wyniki kwestionują tradycyjne pojęcia, dowodząc, że nawet najosobistsze decyzje odzwiercają szersze społeczne tendencje.