«خودکشی: مطالعهای در جامعهشناسی» اثر امیل دورکیم، پژوهشی جامعهشناختی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این اثر پیشگامانه خودکشی را نه کنشی فردی، بلکه پدیدهای اجتماعی میداند که نیروهای جمعی آن را شکل میدهند. دورکیم بر پایهٔ انسجام اجتماعی و تنظیم اخلاقی، چهار نوع خودکشی را شناسایی میکند و نشان میدهد عواملی مانند دین، وضعیت تأهل و آشفتگی اقتصادی چگونه بر نرخ خودکشی در جوامع مختلف تأثیر میگذارند. یافتههای او با نشان دادن اینکه حتی شخصیترین تصمیم نیز بازتاب جریانهای گستردهتر اجتماعی است، برداشتهای متعارف را به چالش میکشد.