Elizabeth Boyle O’Reilly’nin “Fransa’nın Katedrallerini Nasıl İnşa Etti: On İkinci ve On Üçüncü Yüzyıllarda Bir Çalışma” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir tarihi çalışmadır. Kitap, Gotik mimarinin gelişimini inceleyerek özellikle bu tarz mimarinin kökenlerine ve Fransa’da 12. ile 13. yüzyıllar arasında inşa edilen önemli katedrallere odaklanmaktadır. O’Reilly, mimarinin nasıl bir tarihi belge olarak işlev gördüğünü ve o dönemin kültürel ve sosyal gelişimlerini yansıttığını vurgulayarak Fransız katedrallerinin Batı mimari mirasının temel taşları olduğunu belirtir. Eserin başında, yazar John Ruskin’den alıntı yaparak mimarinin tarihin canlı bir tanığı olduğu fikrini vurgular. Ayrıca, Fransa’daki Gotik katedrallerin sadece dini yapılar olmadığını, aynı zamanda o dönemin ruhunu yansıtan ulusal gurur ve zanaatın sembolleri olduğunu da belirtir. Romanesk mimariden Gotik mimariye geçiş sürecini anlatan O’Reilly, bu muhteşem yapıların inşasında çeşitli sosyal sınıfların ortak çabalarının önemine dikkat çeker ve katedralleri o dönemin toplumsal arzuları ve sanatsal başarılarının bir yansıması olarak değerlendirir.