‘De memoires van de keizer’ van Wilhelm II zijn een historisch verslag dat werd geschreven in het begin van de 20ste eeuw. Het boek bevat de reflecties en ervaringen van de laatste Duitse keizer tijdens een cruciaal veranderingsproces in Europa, met speciale aandacht voor zijn contacten en relatieën met belangrijke politieke figuren zoals Otto von Bismarck. Het biedt inzicht in de politieke sfeer van die tijd, de uitdagingen die hij als monarch moest face en de ontwikkelingen die leidden tot de Eerste Wereldoorlog. De memoires beginnen met een beschrijving van de bewondering die de auteur voor prins Bismarck koesterde, en worden vervolgd door een bespreking van de belangrijke rol die Bismarck speelde bij het vormen van het Duitse rijk. Wilhelm uitdrukt zijn respect voor de prestaties van Bismarck, maar bekritiseert ook enkele beslissingen van de kanselier die hij als fouten beschouwde. Dit verhaal legt de basis voor een discussie over verschillende scenario’s met betrekking tot de Duitse buitenlandse politiek, vooral op het gebied van contacten met andere landen en interne conflicten. Door de reflecties van de keizer over zijn relatie met Bismarck en de gevolgen van diens beleid, krijgt de lezer een goede indruk van zijn standpunten – standpunten die later invloed zouden hebben op zijn heerschappij in het complexe landschap van de Europese diplomatie.