Nil Munroning “Yo‘qolgan pibrox va boshqa shiling hikoyalari” asari XX asr boshlarida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Hikoyalarda Shotlandiya tog‘li hududlari madaniyati, uning aholisi hayoti, an’analari va musiqasi yoritiladi; ayniqsa, butun to‘plam davomida markaziy mavzu bo‘lib xizmat qiladigan surnaychilik san’atiga e’tibor qaratiladi. Voqealar rivoji davomida tarix va mifologiya unsurlarini o‘zida mujassam etgan bu hikoyalar folklor va yorqin obrazlarga boy. Birinchi hikoya — “Yo‘qolgan pibrox” — boshida bayon surnaychilik san’atini tanishtiradi va uni egallash uchun zarur bo‘lgan yo‘l hamda fidoyilikni ta’kidlaydi. Biz musiqa va do‘stona muloqot uchun to‘planadigan, Half Taun nomli chekka tog‘li qishloqdagi surnaychilar guruhiga duch kelamiz. Ular orasida afsonaviy kuy — Yo‘qolgan pibroxga ega ekani haqida mish-mishlar tarqalgan ko‘r surnaychi Paruig Dalini izlayotgan Gilian va Rori ham bor. Bu izlanish qo‘shiq va hikoyalar bayramiga olib keladi: surnaychilar xotiralarini yodga olarkan, o‘z merosi va hunari bilan yanada chuqurroq bog‘lanishga intiladilar. Shu tariqa sog‘inch, an’ana va musiqaning o‘zgartiruvchi kuchi mavzulari bilan to‘qilgan hikoyaga zamin yaratiladi.