«The Lost Pibroch and Other Sheiling Stories» اثر نیل مونرو مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این داستانها به فرهنگ ارتفاعات اسکاتلند میپردازند و زندگی، سنتها و موسیقی مردم آن را برجسته میکنند؛ با تمرکز ویژه بر هنر نیانباننوازی که در سراسر مجموعه موضوعی محوری است. این روایتها سرشار از فرهنگ عامه و شخصیتپردازیاند و در روند پیشروی خود عناصری از تاریخ و اسطورهشناسی را دربرمیگیرند. در آغاز نخستین داستان، «The Lost Pibroch»، روایت هنر نیانباننوازی را معرفی میکند و بر مسیر و فداکاری لازم برای چیرهشدن بر آن تأکید دارد. با گروهی از نیانباننوازان در آبادی دورافتادهای در ارتفاعات اسکاتلند، معروف به Half Town، آشنا میشویم؛ جایی که آنان برای موسیقی و رفاقت گرد هم میآیند. در میان آنان گیلیان و روری هستند که در جستوجوی پاروئیگ دالی، نیانباننواز نابینایی، برمیآیند که گفته میشود نغمهای افسانهای، یعنی The Lost Pibroch، را در اختیار دارد. این جستوجو به جشنی از آواز و داستان میانجامد؛ نیانباننوازان خاطرات خود را زنده میکنند و در آرزوی پیوندی عمیقتر با میراث و هنرشان هستند و بدین ترتیب زمینه برای داستانی فراهم میشود که با درونمایههای دلتنگی، سنت و قدرت دگرگونکننده موسیقی تنیده شده است.