„Zagubiony pibroch i inne historie ze Szkocji Górnej” autorstwa Neila Munro to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Opowiadania te dotyczą kultury Szkocji Górnej, ukazując życie, tradycje i muzykę jej mieszkańców, z szczególnym naciskiem na sztukę grania na fajcie, która stanowi centralny motyw w całym zbiorze. Historie są bogate w elementy folkloru i charakterystycznych postaci; w ich toku pojawiają się zarówno elementy historii, jak i mitologii. Na początku pierwszego opowiadania, „Zagubiony pibroch”, autor przedstawia sztukę grania na fajcie, podkreślając trudności i poświęcenie niezbędne, by ją opanować. Spotykamy grupę muzyków w odosobnionym miasteczku w Szkocji Górnej zwanym Half Town, gdzie zbierają się, by grać i spędzać czas razem. Wśród nich są Gilian i Rory, którzy szukają Paruiga Dali – niewidomego muzykanta, o którym krążą legendy mówiące, że posiada legendarną melodię – Zagubiony pibroch. Ta poszukiwanka doprowadza do święta pełnego pieśni i historii; muzykanci wspominają przeszłość i pragną ugruntować więzi z swoją tradycją i sztuką, co stanowi podstawę dla opowieści o tęsknocie, tradycji oraz transformującej mocy muzyki.