‘The Expositor's Bible: Het boek van de twaalf profeten, deel 1’ van George Adam Smith is een theologische uitleg die aan het begin van de twintigste eeuw werd geschreven. Dit deel biedt een wetenschappelijke analyse van de Kleine Profeten in de Hebreeuwse Bijbel, met bijzondere aandacht voor de boeken Amos, Hosea en Micha. Het beoogt de historische context, kritische interpretaties en theologische betekenis van deze profetische teksten te onderzoeken en hun relevantie voor hedendaags geloof en religieuze praktijk te bespreken. Het begin van dit werk bevat een uitvoerige inleiding waarin het doel van de reeks wordt uiteengezet en wordt beschreven hoe deze een brug wil slaan tussen het historische en moderne begrip van de Kleine Profeten. Smith benadrukt de rijkdom van deze teksten, die vanwege hun geringe omvang en complexiteit vaak over het hoofd zijn gezien of verkeerd zijn geïnterpreteerd. Hij bespreekt de noodzaak van een kritische bestudering van de teksten en verwijst naar verschillende historische en kritische kaders die richting geven aan hun interpretatie. Daarnaast introduceert hij het belang van profetie in het vroege Israël en legt hij de grondslag voor een gedetailleerde chronologische studie van de Twaalf Profeten. Daarbij verzet hij zich tegen het traditionele etiket ‘Klein’ en benadrukt hij hun diepgaande invloed op de ontwikkeling van de profetische literatuur.