„The Expositor's Bible: The Book of the Twelve Prophets, t. 1” George’a Adama Smitha to wykład teologiczny napisany na początku XX wieku. Tom ten stanowi naukową analizę Proroków Mniejszych w Biblii hebrajskiej, koncentrującą się w szczególności na księgach Amosa, Ozeasza i Micheasza. Jego celem jest zbadanie kontekstu historycznego, interpretacji krytycznych oraz teologicznego znaczenia tych tekstów prorockich, a także ich znaczenia dla współczesnej wiary i praktyki. Początek dzieła zawiera szczegółową przedmowę przedstawiającą cel serii i wyjaśniającą, w jaki sposób ma ona połączyć historyczne i współczesne rozumienie Proroków Mniejszych. Smith podkreśla bogactwo tych tekstów, które często pomijano lub błędnie interpretowano ze względu na ich niewielką objętość i złożoność. Omawia potrzebę krytycznej analizy tekstów, odwołując się do różnych ujęć historycznych i krytycznych kształtujących ich interpretację. Ponadto przedstawia znaczenie proroctwa we wczesnym Izraelu i tworzy podstawy szczegółowego, chronologicznego studium Dwunastu Proroków, sprzeciwiając się ich tradycyjnemu określaniu mianem „Mniejszych” i podkreślając ich głęboki wpływ na rozwój literatury prorockiej.