‘La Vie Simple’ van Charles Wagner is een filosofisch werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het tekst verkent het concept van eenvoud als antwoord op de complexiteit van het moderne leven en benadrukt hoe belangrijk het is om zich te richten op essentiële waarden in plaats van materiële zaken. Het spoorde lezers aan om een eenvoudiger manier van leven na te streven, die geluk, morele integriteit en diepere menselijke contacten bevordert. De opening van het boek legt de basis voor Wagners betoog: door de chaotische situatie van de familie Blanchard tijdens de voorbereidingen voor een huwelijksfeest wordt duidelijk hoe moderne maatschappelijke conventies persoonlijke contacten en voldoening kunnen overweldigingen. Tijdens deze turbulentie komt de grootmoeder naar voren als stem van verstand; zij pleit voor het waarderen van wat echt belangrijk is: liefde en gezinsbanden, in plaats van oppervlakkige sociale verplichtingen. Wagner gebruikt deze familiegeschiedenis om zijn argument te onderbouwen: een eenvoudiger levensstijl kan een remedie zijn tegen de complexiteit van het hedendaagse bestaan, aangezien veel mensen last hebben van de gevolgen van een wereld waarin materiële behoeften voorrang krijgen boven zinvolle relaties.