„Prostota życia” autorstwa Charleza Wagnera to filozoficzne dzieło napisane na początku XX wieku. Tekst eksploruje pojęcie prostoty jako odpowiedzi na złożoności współczesnego życia, podkreślając wagę skupienia się na esencjalnych wartościach zamiast na materialistycznych rozrywkach. Zachęca czytelników, by aspirować do prostego stylu życia, który pielęgnuje szczęście, moralną integritę oraz głębsze więzi międzyludzkie. Wstęp do tekstu stanowi przygotowanie do dalszej argumentacji Wagnera – opisuje chaotyczne życie rodziny Blanchardów w okresie przygotowań do ślubu, pokazując, jak współczesne normy społeczne mogą prześcignąć osobiste więzi i zadowolenie. Na tle tej zamieszki postać babci występuje jako głos rozsądku, który podkreśla znaczenie tego, by na chwilę zatrzymać się i docenić to, co naprawdę jest ważne – miłość i towarzystwo – zamiast ulegać powierzchennym wymogom obowiązków społecznych. Wagner wykorzystuje tę rodzinną scenę, by przedstawić swoją tezę o poszukiwaniu prostszego życia jako leku na złożoność współczesnego istnienia i zaznaczyć, że wielu ludzi cierpi na konsekwencje życia w świecie, w którym materialne wymogi stoją na pierwszym miejscu przed wartością prawdziwych więzi.