„Bābur-nāma” w języku angielskim to memoary cesarza Indusu-Bengalu Babura, napisane pomiędzy 1494 a 1530 rokiem w języku czagatajskim. To barwne autoportretowanie opisuje drogę Babura od młodego księcia z Centralnej Azji, który utracił i potem odzyskał Samarkand, aż po ustanowienie imperium Mughalów w Indiach. Praca ta pokazuje jego dokładne obserwacje dotyczące przyrody, polityki, wojskowych kampanii i społeczności, a z drugiej strony szczerze dokumentuje jego osobiste trudności, wliczając decydującą bitwę pod Panipatem. Jego wnuk Akbar później zlecił przygotować bogato ilustrowane tłumaczenia na język perski, które ożywiły te wydarzenia.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Baburnama