«شهریار» اثر نیکولو ماکیاولی، رسالهای سیاسی است که در سال ۱۵۱۳ نوشته شد. این راهنمای پیشگامانه برای فرمانروایان جدید استدلال میکند که اعمال غیراخلاقی ممکن است برای دستیابی به قدرت و شکوه سیاسی ضروری باشند. این اثر بهجای لاتین به زبان ایتالیایی نوشته شده و از نمونههای تاریخی برای نشان دادن راهبرد عملی سیاسی، در برابر آرمانهای انتزاعی، استفاده میکند. این اثر مستقیماً آموزههای کاتولیکی و مدرسیِ زمان خود را به چالش کشید و بدینسان به سنگبنایی بحثبرانگیز در فلسفهٔ سیاسی مدرن تبدیل شد و اصطلاح «ماکیاولیگرایانه» را پدید آورد.