„Al di là: powieść” autorstwa Alfredo Orioniego to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Osadzona w scenerii Bolonii, historia zaprasza czytelników do świata wewnętrznych rozterek i egzystencjalnych rozważań głównego bohatera, a także podejmuje tematy miłości, ambicji i trudów życia artysty. Poprzez złożone relacje między postaciami, w szczególności między tajemniczą kobietą a melancholijnym młodzieńcem, narracja zdaje się dogłębnie zgłębiać zawiłości ludzkiego pożądania i oczekiwań społecznych. Początek „Al di là” przedstawia młodego mężczyznę zmagającego się z poczuciem rozczarowania i poszukiwaniem celu. Pewnego pogodnego majowego poranka przemierza on Montagnolę w Bolonii, przytłoczony własnymi myślami. Zestawiając zewnętrzne piękno natury ze swoimi wewnętrznymi zmaganiami, rozmyśla o naturze życia, miłości i sztuki, zastanawiając się nad daremnością istnienia. Te rozważania przerywa pojawienie się fascynującej kobiety, która nawiązuje z nim więź mogącą przesłonić jego melancholię. W miarę rozwoju ich interakcji narracja sygnalizuje nadchodzącą emocjonalną stawkę, przygotowując grunt pod burzliwe relacje i zgłębianie romantycznych ideałów.