Cesare Cantù’nun “Tarihi ve Ahlaki Hikayeler” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış tarihi ve ahlaki hikayelerden oluşan bir derlemedir. Bu eser, tarihi bağlamlar aracılığıyla çeşitli ahlaki ve etik temalar üzerine düşünmeler sunmakta; kurgusal anlatıların gerçek tarihi olaylar ve şahsiyetlerle iç içe geçtiği görülmektedir. Bu sayede o dönemin toplumsal değerleri ve ikilemleri daha iyi anlaşılabilmektedir. Derlemenin başında, 1806 yılında Berlin’de yaşayan 39 yaşındaki bir teoloji öğrencisi olan Giammaria tanıtılmaktadır. Doğum gününde yaşlanmanın getirdiği yükü ve gerçekleşmeyen hayallerini düşünen Giammaria, işsizliği ve kendisine söz verilen sevgili Giulietta’nın yokluğu nedeniyle hayal kırıklığına uğramaktadır. Ancak bir hayırseverden gelen ve ona papazlık pozisyonu teklif eden bir mektup, hayatını tamamen değiştirir. Bu haber onu sevince boğar ve bu önemli anı Giulietta ile paylaşmak için onun peşinden gitmesine neden olur. Böylece umut, görev ve savaşın bireysel hayatlar üzerindeki etkisi gibi temaları ele alan bir hikaye başlamış olur.