«داستانهای شب و روز» اثر آلجرنون بلکوود مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این کتاب پیچیدگیهای احساسات و روابط انسانی را بررسی میکند و اغلب به درونمایههای عشق، خاطره و امور ماوراءطبیعی میپردازد. هر داستان در بستری روایت میشود که هم زیبایی و هم رازآلودگی زندگی را بازتاب میدهد و خوانندگان را به جهانی میکشاند که در آن امور روزمره با امور خارقالعاده تلاقی میکنند. آغاز نخستین داستان، «قرار ملاقات»، مردی را معرفی میکند که پس از پانزده سال دوری به مکانی آشنا بازمیگردد؛ سرشار از انتظار و نوستالژیِ عشقی از گذشته. هنگامی که راه خود را به سوی دروازهٔ باغی بازمییابد، جایی که زمانی به او قول داده بود در آنجا ملاقاتش کند، با احساسات و خاطرات عشق جوانیشان دستوپنجه نرم میکند. این فصل آغازین زمینه را برای کاوشی تأثیرگذار در حسرت و گذر زمان فراهم میکند؛ زیرا شخصیت اصلی هم به تغییرات درون خود میاندیشد و هم به عشقی که با تمام وجود بدان چنگ زده است، اما در پایان سفرش با افشایی غیرمنتظره و هولناک روبهرو میشود.