„Opowieści dnia i nocy” Algernona Blackwooda to zbiór krótkich opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka dotyka złożoności ludzkich emocji i relacji, często zajmując się tematami miłości, pamięci i nadprzyrodznych zjawisk. Każda historia rozgrywa się na tle, które odzwierca zarówno piękno, jak i tajemnicę życia, wciągając czytelnika do świata, w którym codzienność przenika się z niezwykłością. W pierwszej opowieści, „Umówienie”, pojawia się mężczyzna powracający po piętnaście lat do znajomego miejsca, pełny oczekiwania i nostalgii za minioną miłością. Podczas drogi do bramy ogrodu, gdzie kiedyś obiecał z nią spotkać się, zmaga się ze swoimi emocjami i wspomnieniami o ich młodzieżnej miłości. To wstępne rozdział stwarza grunt dla głębokiej refleksji nad tęsknotą i upływem czasu; bohater myśli o zmianach, które przeszły przez niego, oraz o miłości, którą tak mocno trzyma w swoich rękach – by na koniec swej drogi stawić czoła niespodziewanej i makabrycznej prawdzie.