Episodes before thirty
O tej książce
„Episodes before thirty” Algernona Blackwooda to wspomnienia napisane na początku XX wieku. Śledzą one formacyjne lata autora poprzez niedolę, żądzę wędrowania i duchowe poszukiwania — od nieudanych przedsięwzięć w Kanadzie i moralnego konfliktu związanego z prowadzeniem saloonu w Toronto po nędzę i lęk w Nowym Jorku, na tle ewangelickiego wychowania i rosnącego oddania Naturze oraz myśli Wschodu. Początek wspomnień przywołuje duszny nowojorski pensjonat, w którym młody narrator znosi robactwo, głód i groźbę ze strony współlokatora — drobnego fałszerza, gotuje suszone jabłka nad palnikami gazowymi i niekiedy śpi na ławkach w Central Parku. Następnie wraca do lat kanadyjskich: skromnej pracy w metodystycznym czasopiśmie pod okiem łagodnego dra Withrowa (który się cofa, gdy narrator przyznaje, że jest buddystą), nieszczęsnego spółki w jerseyowskiej mleczarni, która upada, oraz drugiej gry — zakupu niecnej Hub Hotel wraz z przyjacielem Johnem Kayem — mimo sumienia ukształtowanego przez abstynenckich, ewangelickich rodziców. Efektowny dzień otwarcia saloonu ustępuje miejsca schyłkowi, kradnącemu personelowi i stratom finansowym, podczas gdy narrator uczy się taktyk barowych od Billy’ego Binghama i zmaga się ze wstydem. Przewijają się przez to żywe wspomnienia ewangelickiego dzieciństwa, morawskiego szkolnictwa, wczesnych spotkań z Patandżalim, teozofią i hipnotyzmem, przewodnictwa hinduskiego studenta i, przede wszystkim, nocy samotnie w lasach i nad jeziorem, których uniesienie i spokój uczą oderwania i pomagają mu przetrwać.
