„Historia literatury fińskiej I: Kalewala” autorstwa Juliusa Krohna to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. W tym opracowaniu rozpatruje się znaczenie fińskiego epickiego eposu – Kalewali, analizując jego artystyczną wartość, tematyczną spójność oraz związek z kulturą Fińskiej i szerszym kontekstem literatury światowej. Autor zajmuje się także postaciami występującymi w eposie, takimi jak Väinämöinen, Ilmarinen i Lemminkäinen, a także bada pochodzenie tego utworu oraz jego wpływ na tożsamość Fińskiej. Wstęp do książki przygotowuje czytelnika do gruntownego studium Kalewali, podkreślając celowe zamiary autora – ukazanie jej literackiego i kulturowego znaczenia. Krohn opowiada o swoich akademickich wykładach dotyczących literatury fińskiej i jej historycznego kontekstu, które inspirowały go do realizacji tego istotnego dzieła. Autor daje spojrzenie na złożoność i bogactwo Kalewali, postawiając krytyczne pytania dotyczące jej spójności jako narracyjnego utworu oraz roli w ramach epickiej poezji różnych kultur. Ten wprowadzający tekst nie tylko stanowi podstawę dla naukowego badania, ale także wyraża głębokie uznanie dla fińskiego dziedzictwa kulturowego zawartego w Kalewali.