"Die Welt in hundert Jahren" van Arthur Brehmer en Ernst Lübbert is een speculatief werk, geschreven in de late negentiende eeuw. Het boek verzamelt inzichten van verschillende bijdragers over de mogelijke toekomst van de mensheid en technologische vooruitgang, en schetst een uitvoerig beeld van het leven een eeuw later. Het behandelt thema’s die verband houden met maatschappelijke vooruitgang, de rol van machines en de evolutie van menselijke relaties in de context van snelle wetenschappelijke en culturele veranderingen. De opening van dit werk biedt een filosofisch voorwoord dat vooruitgang in de menselijke beschaving voorziet, met aandacht voor zowel technologische innovaties als ethische evolutie. Het benadrukt het streven van de mensheid om de toekomst te voorzien op basis van de huidige ontwikkelingslijn, en suggereert dat grotere mechanisering en een maatschappelijke verschuiving naar humanitarisme zullen leiden tot een wereld die is hervormd door mededogen en samenwerking. De tekst introduceert begrippen als het afnemen van oorlogvoering, de opkomst van sociale verantwoordelijkheid en de verbindende kracht van technologische vooruitgang, die het dagelijks leven en de menselijke interacties in de komende eeuw zullen vormgeven.